Dosch Sindoria (EPUB)

1. Auflage 2014
ISBN: 978-3-03845-904-0
Verlag: Chasa Editura Rumantscha
Format: EPUB
Kopierschutz: 6 - ePub Watermark

E-Book, Romansh, Romance (Other), 414 Seiten

Ramonas Leben gerät aus der Bahn…auf der Flucht vor der Polizei lernt sie den attraktiven Jungen Aronel kennen. Sie geraten in einem Strudel der Emotionen und der Zeit und bewegen sich zwischen zwei Welten: Sindoria, wo die Sindorianer leben und unserer Welt.
Ein Buch, das den Leser von der ersten bis zur letzten Seite fesselt.

Autoren/Hrsg.

Dosch, Dominique

Leseproben

Prolog

Guttellas grevas petgan segl tetg. Igl fi ainten la pigna pitschna schluppigna. Igl buglieder tschivla, cura tgi l’ava coi. En tgang paster bernes possa sen la cuverta alvcotschna quadreida. El ò saro igls îgls e para da durmeir. Cura tg’igl sies patrung passa, dolza’l pero igl tgea ed igl observa. Not Carisch steida la platta e peglia giu igl buglieder. Tottanegna ramplungigl enormamaintg e Not varda tot malquiet or da fanestra. Las guttellas rodlan giu pigl glas freid. Igl è stgirainta notg ed i plova da tschiel rot. La plazza gronda davant la tigia, tg’è normalmaintg sitga setga, è surtratga da balma bregnstgeira ed i sa furman pultangs lartgs. En tgametg sclera la cuntrada e per en batterdigl vei Not las siluettas dallas muntognas neiras. Ma gio ègl puspe stgeir e danovamaintg ramplungigl cun ena caneratscha. Not broncla malavervas e sa struba. Igl palantschia vigl da lenn scroscha, cura tg’el zappa tras steiva or an suler. Igl om dètg vigl teira aint en mantel bregn e stivagls ots. El peglia la sia tgapela viglia giu dalla carunga e derva igl isch. La fardaglia igl fò tramblar, ma tuttegna sorta’l dalla tigia. Spert sera’l igl isch-tgesa e vo cun zaps speditivs sur la plazza gronda. El tigna saro igl mantel cun en mang e schurmegia la sia fatscha tant scu tgi vo cugl culier. Las sias tgotschas da jeans èn gio cregnbletschas e tatgan ve dallas sias tgommas. Sbarbgliottond ensatge teira’l igl isch dalla stalla d’en mang ed aintra. Spert sera’l puspe igl isch e la caneratscha digl urezi vign pi leva.

Igl è tot stgeir e Not sainta en baschlar quiet. El dat en schem e strocla ve digl interruptour. Igl peir electric vigl dat paca gleisch, pero ossa vei Not igl sies buc e las sias dus tgoras aint igl pantung. Els èn taros tot quiets segl strom e cupeidan. Els tschignan, cura tgi Not reiva cun zaps grevs pi manevel. Cura tg’el vei, tg’igl è tot an urden, votta’l anc eir a vurdar siva las gaglignas. El zappa tras igl suler lung e contanscha igl gagliner. Er las gaglignas tschaintan tot quietas sen igls fists e dorman. Not suspeira surlivgia. Dia seia ludo. Chegl igl mantgess anc, tg’igls animals nissan an en’agitaziun perveia da chel temporal. Not turna tigl isch, steida la gleisch e sorta dalla stalla. Spert vo’l sur la plazza bletscha. El varda se per la tigia. La gleisch dalla steiva sclera la plazza tras la fanestra gronda. Uscheia vei Not aglmanc, noua tg’el zappa. Not varda vers igl tschiel neir e suspeira. Ossa votta’l bever igl sies café e liger en crimi segl canape cumadevel, alloura è la notg spindrada.

Ma tottanegna vigna’l eira scu ena pitga da sal. El fixescha en punct gliunsch or ainten la notg. Lò ò’l via avant en batterdigl dus siluettas, gist cura tg’en tgametg ò sclaria la cuntrada. Siluettas da dus persungas?, sa dumonda’l raplond igl front. Spert scassa’l la testa. Darar sa perda ena persunga sen chell’acla bandunada, cunzont betg durant en tal urezi. Chegl ò’l per franc angal s’imagino. El zappa anavant tras la lozza ed i tgamegia danovamaintg. Not dat en tal sagl, tg’el sglischa sen la balma e dat an vainter. Igl sies cor batta furiousamaintg ed el teira spertamaintg igl flo. Ò el propi via chegl? Na, chegl pò betg esser. Chellas persungas na son betg star davant la plazza, dantant tg’ellas èn stadas avant ena mesa minuta schi gliunsch davent! El scassa la testa e so betg ancleir, pertge tg’el ò do en tal sagl. Mattagn ò’l ligia mengia blers crimis la seira tard. Not sfrouscha la balma giu digls îgls e vot star an peis, cura tg’en mang ferm igl tgappa per la spatla.

El dat en bratg e sa struba immediat segl dies. Sur la sia testa tigna’l la bratscha, per sa schurmager da chegl, tgi stat sur el. Not vei ena cumparsa gronda cun en mantel neir ed ena capuza, tgi zoppa la sia fatscha. Ella para d’aveir ena statura d’en om. Lez ò piglia davent igl sies mang e stat tot quiet sur el. Not so betg tge deir. El trembla dalla fardaglia. U ègl dalla tema? Igl sies cor batta schi ferm, tgi fò prest mal. Las guttellas dalla plievgia igl schlavan la balma or dalla fatscha. Davos igl om tgamegigl e danovamaintg vei Not per en mumentign angal la sia siluetta. I ramplunga enormamaintg e las guttellas grevas paran da pitgier anc pi ferm sen la balma e sen la fatscha da Not. Not strangla ed amprova da deir ensatge. Ma el ò pers la sia vousch. Pir ossa veiel igl tgaval neir tgi stat dasper chel ester. Lez tigna ainta mang igl schlep dalla tgavazzigna digl tgaval. Scu tgi para ò’l da tigneir fitg. Igl tgaval neir amprova adegna puspe d’igl strer or da mang igl schlep. Ins vei igl alv digls sies îgls ed el sbrofla malquietamaintg. Danovamaintg varda Not segl om. El è betg sa muanto zichel. Puspe amprova Not da ruschanar. «Tgi... tgi ischas vous?», balbegia’l spira tema. Igl ester targigna en mument. An chellas pêr secundas ò Not igl sentimaint, tg’igl mond stetta salda.

Cò tigna’l or igl mang e Not sa snuescha. Pero el vei, tg’igl om igl tigna angal or igl mang, per igl gidar se. E Not ò panso, tg’el tigna en cuntel. U ena pistola. Not scassa la testa. El ò propi ligia mengia blers crimis. Targinond sa lascha’l gidar se da chel om. Lez dat dantant adatg, tg’igl tgaval na leppa betg. Not stretga la balma giu digl mantel. Alloura amprova’l da vurdar an fatscha agl ester. El la vei betg.

«Igl mies nom è Rafael Salvator», rasponda igl om. Tot stupia varda Not se per el. Betg igl nom igl fò stupeir, mabagn la vousch. Ella è bassa ed ò en accent, tgi Not n’ò anc mai udia. En accent fegn. Ena vousch tgi totga ensacu betg a chella persunga misteriousa. Sainza vuleir è Not fascino da chella vousch.

«Am lez betg deir igl voss nom?» Not dat danovamaintg en sagl. El balbegia: «Igl mies nom? Ah, ea, Not Carisch.» Per en mument sera Not stagn igls îgls. Pertge ò’l ansomma ena tala tema? Chel ester igl ò gio fatg navot digl mal! Ègl forsa chest sentimaint intern tg’igl veisa, da far attenziun? «Buna seira, signour Carisch. Ia ruschaness gugent cun vous...», daclera Salvator a Not. Not varda anturn, scu sch’el savess per en mument betg, noua tgi la sia tgesa sa catta. Er schi la sia vousch interna recloma, broncla’l: «Giagn aint a sost...» Salvator replitgescha: «Gugent. Ia stung pero betg dei, ia sung an prescha...» Not è en po stupia da chella remartga. Tuttegna dat el digl tgea e sa volva.

Tottanegna stat igl tgaval neir sgignond sen las tgommas davos e steira schi ferm scu pussebel ve digl schlep. Igl om ester vign stratg a tera aint igl pultang, igl schlep tigna’l pero anc adegna ainta mang. Igl tgaval saglia d’en mang e Salvator vign stratg tras la balma. Spert corra Not ve tigl tgaval ed igl tigna per la tgavazzigna. Igl tgaval volva igls îgls e boffa fermamaintg, ampruond da mitschier da Not. Ma Not so retigneir igl tgaval. El è diso cun tgavals furious, e chel cò igl regorda fitg a Diabolo, tg’el ò tignia avant blers onns. Salvator stat puspe an peis e cura tg’el tigna igl schlep gist sot igl grogn, ceda igl tgaval. Salvator stretga sur igl nas digl tgaval e scutigna tot levign: «Brava...» Ma chels pleds paran betg da quietar igl tgaval. Ansomma betg. Salvator sa struba e varda se per Not. «Angraztg fitg. Igl pudessa forsa metter an stalla, dantant tgi nous ruschanagn? Uscheia nignsa betg disturbos.» Not targigna. Bagn, el vess anc en pantung liber, pero è chegl propi perdert? El ò bagn marveglias, tge tgi chel om misterious igl vegia da rachintar, ed uscheia dei el casche. «Bung. Ia va anc en pantung liber, igl voss tgaval so star a sost aint lò.» Salvator dat digl tgea e vo ancunter la stalla. Not igl derva igl isch e veida la gleisch. El vei, tg’igl sies buc e las sias tgoras èn tot malquiets e vardan pitgiv se per chel tgaval ester. Igl tgaval neir fò pero betg mimica, cura tg’el vei chellas tgoras. El lascha pender la testa. Not derva igl isch digl pantung liber e Salvator lascha aint igl tgaval. «Duessa eir per en zichel strom per igl siantar?», offerescha Not. Ma Salvator scassa la testa. «Na na, chegl na fò oss nigna prescha...» El ò anc adegna betg piglia giu la capuza neira. Not vei angal la part giudem dalla fatscha sblatga. Ella mossa nigna macla, vei or ensacu fegna, pero frestga. La bucca da Salvator fò nigna mimica, er betg, cura tgi Not surrei tot ampatgea se per el. Avant tg’els von or dalla stalla, varda Not anc eneda segl tgaval neir, tgi stat scu pers aint igl cantung davos dalla boxa. Ensacu ò’l cumpassiun cun el.

Not sera igl isch dalla stalla e varda vers igl tschiel. Igl urezi sa calma en po ed igl rumplanem ò cedia. El vo davantor sur la plazza, Salvator igl suonda. Not catta ensanouas ainten en pultang anc la sia tgapela, tg’è ossa naturalmaintg tot tschoffa. El marmogna cun sasez e painsa a chegl, tg’el leva far atgnamaintg ena seira cumadevla segl sies canape cugl crimi tensiunont. Ossa varo’l per antant avonda da crimis. El derva igl isch-tgesa ed aintra. Igl tgang Gufo igl reiva ancunter, dantant...